Çoğumuzun kardeşi vardır ve onlar hayatımızdaki en yakın ilişkilerden biri olabilir. Tümüyle paylaşılan bir hikaye, benzer bakış açıları yanı sıra ortak olan tüm diğer aile üyeleri. Birçok insanın kardeşinin anne babasından nasıl daha fazla ilgi gördüğü hakkında bir hikayesi vardır ve tartışılması zor bir konudur. Çocuğunuzun yeni bebeğe karşı nasıl davranacağı konusunda endişeliyseniz, ilk çocuğun kıskançlık veya artık sevilmediğine dair korku duymasının ve tekrar bebekçe davranışlara geri dönmesinin doğal olduğu konusunda kendinizi rahat hissedin.

Yardım için aldığım bir öneri, bebeğin kardeşine hediye getirmesiydi. Diğer öneriler, 'büyük çocuğa özel görevler vermek' (1) veya bebeğin giyeceği elbiselerle ilgili kararlara büyük çocuğu katmaktır. Yeni geleni görmeye gelen misafirler ilk önce büyük çocukla ilgilenebilir ve her zaman yaptıkları gibi onunla vakit geçirebilirler. Sonuç olarak, bebek hiçbir şeyi fark etmeyecek, büyük çocuk da hala önemli olduğu ve görünür olduğu konusunda güven kazanacaktır.

Nasıl hissedeceğiniz düşünmeniz gereken bir şeydir. Yeni doğanla ilgili hislerinize çok fazla odaklanmış olmanız gerekir; büyük çocuğunuzla ilişkinizin nasıl değişeceği konusunu gerçekten düşünmemişsinizdir. Birçok anne ikinci bebeğe karşı aynı sevgiyi duymayacakları konusunda endişe duyar. Ancak, yeni bebekle derhal bir bağ kurabilirsiniz çünkü annelik rolüne daha fazla uyum sağlamış durumdasınız. İlk çocuğumda kafamdan sürekli bir mantra geçiyordu... 'Çok sıcak mı, çok soğuk mu, aç mı, yorgun mu, sıkılıyor mu...yardım!!' Bebek karmaşık bir makine gibi görünüyordu ve yapılacak tüm işlerin arkasındaki kişiyi görmüyordum. Ancak, 'iş başında' öğreniyordum ve tüm kadınların yaptığı gibi, o anda öğreniyordum. Bir annenin, hiçbir şeyi doğru yapmadığı konusunda kendini suçlu hissetmesi çok kolaydır. Tüm diğer sayısız anne gibi, ben de içgüdülerime güvenmektense rahatlamak için kitaplara baktım.

En fazla zorlandığım zamanlar; akşamları büyük çocuğun kreşten geldikten sonra yorulduğu ve ilgimi çekmek için patırtı çıkardığı zamanlardı. Bu üç yaşındakinin mızmızlanması genellikle bebekle yalnız zamanı bozuyordu. Kendimi dargın hissediyorum. Ancak ona baktığımda, hala çok küçük olmasına rağmen birden bire çok büyük ve beceriksiz görünüyor. Bir de onun açısından bakıyorum. Şimdiye kadar tüm ilgimi ona veriyordum ve bu düzenbazın neden araya girdiğini anlayamıyor. Birinci doğumdan sonra yaşanan çok kuvvetli şaşkınlık gibi ikinci doğumdan sonra bu duygu karmaşası normal ve doğaldır. Büyük çocuğun sevildiğini ve istendiğini bilmesi önemlidir. Akşamları bebek yatağa yatırıldıktan sonraki zaman anne ve babayla büyük çocuğun, o gün ne yaptıklarına dair konuşup güzel vakit geçirebilecekleri saatlerdir.

Ayrıca, rahatlamanız ve sakinleşmeniz de son derece önemlidir. Bir zaman çizelgesine uyulmazsa veya bulaşıklar yıkanmazsa dünya sona ermeyecektir. Başlangıç zorlayıcı olsa da, sonunda her şey yerini bulacak ve herkes kendini yeni rolüne uyarlayacaktır. Hatırladığım en sevimli anlar, büyük çocuğumun bebeğin yanına sokulduğu, kulağına bir şeyler fısıldadığı veya bir kitaptaki resmi gösterdiği zamanlardır. Bu anlar, onların arasında çok özel, çok güçlü bir bağ olacağının fark edilmesiyle şaşkına döndüğünüz anlardır.

Maggie Gordon-Walker

Referans

  1.  www.babycenter.com

Burada yer alan bilgiler tıbbi tanı veya tedaviye ilişkin tavsiye niteliği taşımadığı gibi hekimin tavsiyesinin yeri geçme amacı da taşımamaktadır.

Onay Kodu: L.TR.MKT.CH.11.2016.1841