İşte buradasınız - en sonunda ebeveynler, siz ve eşiniz bu yaşam mucizesine vuruldunuz ve büyük ihtimalle tümüyle kafeslendiniz ve artık eşiniz normal yaşamı sürdürmek için işe geri döner. Aniden kendi başınıza kaldığınızı fark edersiniz. Bu kıymetli yeni varlığın omuzlarınıza yüklediği sorumlulukla hayatınız (tam zamanlı anne olarak) hiçbir zaman artık eskisi gibi olmayacak.

Ofis politikalarını, çay molasında vakit öldürmeleri, iş çıkış saatlerini, öğle yemeklerini ve İnsan Kaynakları Departmanı'ndan Jale‘nin yakınmalarını özleyeceğinizi muhtemelen düşünmezdiniz fakat ... sonsuz sayıda çocuk bezi değiştirdikten, fazlasıyla uykusuz geceden, sürekli üstünüze kusulduktan ve kendinize ait hiçbir zamanınız olmadıktan sonra partnerinizin hissettiği 'özgürlüğü' biraz kıskanıyor olabilirsiniz.

İşe geri dönen eşinizi kıskanmak, birçok annenin itiraf etmekten nefret ettiği; anneliğe ait tabu konulardan biridir. Nankör, bencil, yüzeysel kadın olarak görünmekten veya daha da fenası 'kötü anne' olarak damgalanmaktan korkarlar. Fakat gerçek, birçoğunun zaman zaman kıskançlık sancıları ve imrenme duyacaklarıdır.

Özellikle; bunu eşinizin kısıtlamasız bir şekilde kariyerine devam etmekte özgürken, sizinkinin beklemede olduğu şeklinde algılarsanız olumsuz duygular ortaya çıkar. Eşinizi destekleyebilmeyi ve başarılarını paylaşabilmeyi istiyorsunuz ancak biraz da kendi başarınızı istiyorsunuz. Annenin evi idare etmesi, bir terfi verilmesiyle aynı düzeyde övgüyü görmeyecektir.

Kişisel olarak annelik gerçek bir ikilemdir - cennem diyorum - biraz cennet biraz cehennem. Bir an keyifli, sevgi ve mutluluk dolu, bir sonraki an ölümüne sıkıcı, bıktırıcı ve beyin uyuşturacak kadar bayıltıcı olabilir. Bu çocuğum için duyduğum - başka hiçbir şeyle karşılaştırılamayan - yoğun sevginin değerini azaltmaz. Ancak, 7/24 küçük insanlara bakmanın tümüyle tatmin edici olduğunu ve bunu yapan kadınları kıskandığımı söyleyemem.

Tabii ki, her şey kişinin beklentilerine, mali durumuna, işine, çocuk bakımını karşılama gücüne, annelik süresine ve desteğe bağlıdır. Kıskançlık hissediyorsanız, eşiniz ile bu konu hakkında konuşun. Sadece daha fazla takdir edilmek veya bir ara vermek, nefes almak için bir zamana veya ara sıra kesintisiz bir karşılıklı konuşmaya ihtiyacınız vardır.

Üç yaşında bir bebek annesi, Selma şöyle der: 'Kıskanıyorum valla! Sabah yalnız başına metrobüse binmesini (benim için "kendime ait zaman" anlamına geliyor) bile tümüyle kıskanıyorum.Ağladığı zaman ya da sevgiye ihtiyacı olduğunda onun adını bağırmadığı için kıskanıyorum. Evi hala bir dinlenme yeri olarak gördüğü için kıskanıyorum'.

Tam zamanlı anne olarak kendinize güvenmeniz ve takdir edildiğinizi hissetmeniz için, eşinizin sağlayacağı rahatlık ve destek çok önemlidir. Umarız, bunları görürsünüz.

Diğer taraftan çocuk sahibi olmak (yorucu olmasına rağmen) inanılmaz derecede tatminkar ve eğlencelidir. Çocuklarınızın hayatınıza kattığı sevgi hiçbir zaman azımsanamaz fakat bundan daha önemlisi çocuk sahibi olmak insanın hayatına gerçek ve somut bir amaç kazandırır.

Selma, 'Aynı zamanda kendimi ayrıcalıklı hissediyorum: Vazgeçilmezim, her zaman üzerime bir sürü sevgi boşalıyor, 4 yıllık annelik süremde kendime hiçbir zaman "hayatımın anlamı ne?" diye sormadım.'

Eşinizin perspektifinden bakıldığında, sizin karşıdan aldığınız sevgiyi, özellikle çocuğunuzla aranızdaki bağı kıskanıyor, olabilir. O küçük kollar uzandığında, uzandığı kişi sizsiniz.

Aslında şu an pek çok anne çalışmaya devam ediyor ve evi geçindirmekte rolleri büyük. Bu durumda bile evde çocuğuna bakan kayınvalidesini/annesini kıskanıyor.

Anneliğin tüm zorluklarına rağmen; yalnız hissetseniz bile, merak etmeyin yalnız değilsiniz.. İletişim hatlarını açık tutun.Size uygun bir çözüm veya denge bulmaya çalışın. İki çocuk annesi Seçil konuyu şöyle özetliyor:

Hayatım hiçbir zaman planlarıma uygun gelişmedi... ve bunun benim için en büyük lütuf olduğunu düşünüyorum. Tam zamanlı çalışacağım ve tam zamanlı dadı bulacağıma dair net bir planım vardı... 5 yıldan uzun süre, tam zamanlı anne olduktan sonra, bugün büyük bir tutkuyla ve başarıyla kendi işimi kurdum...

Burada yer alan bilgiler tıbbi tanı veya tedaviye ilişkin tavsiye niteliği taşımadığı gibi hekimin tavsiyesinin yeri geçme amacı da taşımamaktadır.

Onay Kodu: L.TR.MKT.CH.11.2016.1851